Ονειρα γλυκα...

Σάββατο, Ιανουαρίου 26, 2008

Σιωπές..

Είναι λίγο αργά αλλά μου αρέσει να το ξενυχτάω .. Οι ώρες της νύχτας είναι σιωπηλές και γεμάτες φωνές .. Πνίγουν στο σκοτάδι τους τα δάκρυα και δίνουν την ελπίδα της νέας μέρας..

Νιώθω μικρή στο σκοτάδι της αλλά και μεγάλη ...Δυνατή να αντιμετωπίσω τα πάντα ..
Ο ήλιος όμως το πρωί συχνά με τυφλώνει και χάνω καθε νυχτερινή ελπίδα μου..

Δεν θέλω να το χάσω αυτό . Να κάνω όνειρα , να προσπαθώ , να ελπίζω ..
Κάποιος βλέπει από κει ψηλά .. δεν μπορεί..
Αυτός που έκανε την εναλλαγή της μέρας με την νύχτα..
Αυτός που υγράνει τα μάτια μας σε κάθε σκίρτημα της καρδιάς μας ..
Αυτός .. Αυτός ..

Εχω κάνει λάθη το ξέρω .. Ισως δεν έχω βάλει όρια σε πολλά πράγματα στην ζωή μου ..
Αφηνα πολλά περιθώρια σε πολλούς ..
Πως να λειτουργήσω αλλιώς ;
Με ποιο φάρμακο περνάει η καλοσύνη ;
Εχει θεραπεία η ευαισθησία ;

Είναι αργά.. Οι φλόγες των κεριών χοροπηδούν και μου δείχνουν μικρά φωτεινά δρομάκια επάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού.. Εκείνο το μωβ μπουά μοιάζει να κινείται καθώς το φώς από τις μικρές φλογίτσες τους πέφτει επάνω του..

Και εγώ το δρόμο της καρδιά μου ακολουθώ.. Τρέχω κάθε μέρα να διαβάσω τα νέα από την Λυδία και ξεχνάω για λίγο τις εγωιστικές σκέψεις που με ενοχλούν ..

Δεν ξέρω .. τα ψέμματα δεν ζούνε πολύ καιρό .. ελπίζω να είναι έτσι . Γιατί μόνο έτσι θα ησυχάσει η αλήθεια που χαρακώνει το στήθος μου, που ανοίγει πληγές στην αγάπη μου , που δεν αφήνει το μυαλό μου να εμπιστευτεί..

Ενα φύσημα και τα κεριά θα σβήσουν ....
Ελπίζω όχι και η ελπίδα μου...




Μπορεί τα δάκρυα να σου δίνουν δύναμη ; ... Ισως γι'αυτό κλαίω τόσο συχνά τελευταία...

9 σχόλια:

  • Τη Ιανουαρίου 28, 2008 7:38 π.μ. , Ο χρήστης Blogger mario είπε...

    κι όμως.. όλα χρειάζονται για να υπάρχει ισορροπία..
    το σκοτάδι με το φως, τα δάκρυα με τα χαμόγελα..:)
    καλή μέρα, όνειρα
    να σαι καλά!

     
  • Τη Ιανουαρίου 28, 2008 7:52 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Καλημέρα και σε σένα μαριώ μου...

     
  • Τη Ιανουαρίου 29, 2008 11:17 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Trelofantasmeni είπε...

    Βλέπω κι εδώ η διάθεση δεν είναι καλύτερη ...δεν μπορεί κάτι θα φταίει στην Αστρολογία ή σε κάτι τέτοιο για να έπεσε αυτό το πλάκωμα.

    Αν μάθεις κάτι περι θεραπείας για ευαισθησία και καλοσύνη...σε παρακαλώ να με ενημερώσεις.

    Ως τότε θα κάνουμε κουράγιο, θα κλαίμε , θα γελάμε και πάνω απ΄όλα θα ονειρευόμαστε και θα ελπίζουμε.

    Καλή σου μέρα !

     
  • Τη Ιανουαρίου 29, 2008 11:53 π.μ. , Ο χρήστης OpenID despinak είπε...

    Τι βλέπω! Καινούριο look;
    Ε τότε άρχισαν να συντελούνται αλλαγές. Καλές να είναι εύχομαι.

    Ξενύχτι λατρεύω κι εγώ. Στο σπίτι όμως.

     
  • Τη Ιανουαρίου 29, 2008 12:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Τρελλοφαντασμενη , έτσι είναι η ζωή μια γέλιο μια δάκρυ.. Αλλωστε το αντίθετο θα ηταν βαρετό..
    Φιλιά..

    Δεσποινάκι.. σε ευχαριστώ για τις ευχές αλλά ....δεν μου είπες αν σου άρεσε .. Και εγώ στο σπίτι ξενυχτάω μην νομίζεις ..

    Φιλιά

     
  • Τη Ιανουαρίου 30, 2008 11:35 π.μ. , Ο χρήστης OpenID despinak είπε...

    Φυσικά και μου άρεσε.Είναι ανοιχτόκαρδο :)

     
  • Τη Ιανουαρίου 30, 2008 6:45 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous demon είπε...

    Όμορφο αυτό: τα ψέματα δε ζουν πολύ καιρό. Καμιά φορά επιβιώνουν, όπως οι κατάμαυροι άνθρωποι. Ας ελπίσουμε ότι η φωτιά που κρύβει καθένας μέσα μας, είναι ικανή να τα τρομάξει...

     
  • Τη Φεβρουαρίου 02, 2008 8:59 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger koritsaki me ta polla mallia είπε...

    γεια σου όνειρα γλυκά!!
    ο ήλιος την ημέρα μπορεί όντως να σε "τυφλώσει" αλλά γιατί δεν σκέφτεσαι ότι μπορεί και να φωτίσει ωστέ να δεις έτσι τα πράγματα πιο ξεκάθαρα??
    μπορεί κ ο ήλιος να σου δώσει δύναμη..

     
  • Τη Απριλίου 13, 2008 11:22 π.μ. , Ο χρήστης Anonymous EYES OF TRUTH είπε...

    Φυσικά και υπάρχει θεραπεία για την ευαισθησία...αν ανακαλύψουμε ότι πρέπει να κοιτάμε τον εαυτό μας και κανέναν άλλον , να μη χαλάμε τη ζωή μας για κανένα! Συνήθως για να γιατρευτούμε απ΄ την καλοσύνη και την ευαιαθησία πρέπει να πληγωθούμε πολυ! Τότε ξυπνάμε και ανακαλύπτουμε ότι πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας, αισθανόμαστε δυνατοί έτοιμοι να νικήσουμε τους πάντες και τα πάντα! Είναι υπέροχο...το έχω ζήσει...κι από μεσα μου ευχαριστώ αυτούς που με πλήγωσαν γιατί μου έδωσαν, η καλύτερα με έκαναν ν' ανακαλύψω μόνη μου το μεγαλύτερο δώρο...ΤΗΝ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ!

     

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα