Ονειρα γλυκα...

Παρασκευή, Ιουλίου 25, 2008

Η σωτηρία της ψυχής..

Θέλω να πώ μια ιστορία .. Ισως όπως θα την γράψω εδώ ειναι κοινότυπη και μπορεί να έχει συμβεί σε πολλούς .. Αλλά αν κάποιος έχει παρακολουθήσει λίγο την "πικρή μου ιστορία", μέσα από το χρονικό του άσχημου διαζυγίου μου και μπορεί να νιώσει , θα καταλάβει ...



Δεκέμβριος 2000...

Εχουν περάσει λίγοι μήνες από τότε που έχασα τον πατέρα μου , ξαφνικά , σαν ένα φτερούγισμα πουλιού .. Ηταν πάντα δυνατός , στήριγμα, υποταγή , άνθρωπος ..

Ενα ξημέρωμα , μετά από λιγόωρη αδιαθεσία , έπεσε μπροστά μου και έσβησε ..
Το σοκ μεγάλο .. Ο πρώην άντρας μου δεν βοηθούσε στην αναστήλωση μου..
Στην προσπάθειά μου για διέξοδο , ψάχνω για νέα δουλειά . Ενας έντιμος άνθρωπος που είχα δουλέψει μαζί του για αρκετά χρόνια , μου προτείνει να πάω στην εταιρεία του .. Νέο αντικείμενο , γιατρικό για τις πληγές μου...Ετσι ξεκινάω με διάθεση μεγάλη και προσπαθώ να ξεχάσω ότι με πλήγωνε . Βλέπετε για μένα η δουλειά μου ήταν πάντα μεγάλο κίνητρο ζωής..



Δυστυχώς όμως , οι προιστάμενοί μου το " έβλεπαν" αλλιώς . Η άρνηση μου για νυκτερινή έξοδο ή η μη ανταπόκριση μου σε σωματικούς εγκλωβισμούς ήταν ο χάρακας για να μετρούν την ποιότητα μου σαν υπάλληλος..


Χρόνια με τρικλοποδιές , παρασκήνιο , αντίσταση ώσπου πρίν από ένα χρόνο βρέθηκα να μην έχω κάν αντικείμενο ..Χωρίς να έχουν αποδείξεις για την ανικανότητα μου .. Αντίθετα να υπάρχουν στοχεία για το αντίθετο..Σαν ένας άδειος σάκος πεταμένος στην γωνία.. Αυτό που η Ερατώ γράφει "εκφοβισμό".. και εγώ άδειασμα ..



Νιώθω άχρηστη και περιττή αλλά η ανάγκη μου για τα χρήματα με κάνει ανίκανη να πάρω την τσάντα μου και να φύγω .. Να γλιτώσω από την ιδέα που μου καλλιεργούν ότι δεν αξίζω τίποτα..Ενα συναίσθημα που ένιωθα διαρκώς τα τελευταία 5 χρόνια του γάμου μου και νόμιζα ότι του είχα ξεφύγει για πάντα ..

Το μυαλό μου , αν και θολωμένο δείχνει σημάδια αναλαμπής.. Ετσι φτάνω στο γραφείο της Αλεξάντρας που την ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια που μου έδωσε.. Στην πόρτα γράφει "ψυχολόγος" αλλά σίγουρα αυτό που βρήκα όταν μπήκα μέσα ήταν "άνθρωπος"..

Χιλιάδες χαρτομάντηλα , δάκρυα , " έλα τώρα μπορείς", κουράγιο.. δύσκολο..

"Πρέπει να μιλησεις , αυτός ο θυμός πρέπει να βγεί"..


Ετσι έφτασα μετά από πολλή προσπάθεια στο γραφείο του διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας . Είπα τα πάντα αποφασισμένη για όλα . Τι να την κάνεις αυτή την μίζερη ζωή , είπα στον ευαυτό μου.. η όλα ή τίποτα..Αξίζεις έλεγα και ξανάλεγα στον εαυτό μου , μπορείς ..



Ιούλιος 2008

Αγέρωχος , σκληρός αλλά εγώ πίσω από την γκριζοπράσινη ματιά του είδα μια λάμψη..

Μου ανακοίνωνε ότι από 1η Σεπτεμβρίου θα αναλάβω μια ζωτικής σημασίας θέση και μάλιστα στο απειρόβλητο από τους "κυρίους" διευθυντές μου..




Αδειασα ξανά , αλλά αυτή την φορά από τις μικρές ενωμένες πετρούλες που είχαν σχηματίσει μια πλάκα στο στήθος μου..Μία μία έπεσαν εκεί μπροστά του κάνοντας ένα μουσικό θόρυβο..


Ευχαριστώ τον Θεό που μπορώ να παλεύω και αυτό εδώ το βήμα που μου δίνει τα όπλα..
Πάντα νιώθω καλύτερα όταν γράφω εδώ..


Καλήμερα..







14 σχόλια:

  • Τη Ιουλίου 25, 2008 12:09 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Ξυπόλυτη είπε...

    Είδες που με το θάρρος πάντα κερδίζεις; άλλα...Ακόμη και να.."έχανες", τι σοβαρό είχες να χάσεις; τι πιο σοβαρό από την ψυχική σου γαλήνη;

    Κέρδισες όμως! Και μπράβο σου.

    Αν το έχω περάσει αυτό...; χα! Άπειρες φορές, κάποια στιγμή θα τα πω...

    Τι όμορφα που γράφεις γλυκιά μου...

    Σε φιλώ.

     
  • Τη Ιουλίου 25, 2008 2:45 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Ξυπόλητη , πολλά φιλιά και καλό σαβατοκύριακο!!

     
  • Τη Ιουλίου 25, 2008 2:48 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger mario είπε...

    :))
    καλη, νεα, ολοκαινουρια αρχη!:)

     
  • Τη Ιουλίου 25, 2008 11:17 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger neni είπε...

    Πάντα τα καταφέρνουμε αν θέλουμε κάτι πραγματικά..μπορεί να αργεί καμιά φορά να βγει ο ήλιος αλλά πάντα βγαίνει..
    Καλώς σε βρήκα..

     
  • Τη Ιουλίου 27, 2008 1:26 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Ερατώ είπε...

    Μπράβο "όνειρα γλυκά" και εύχομαι από δω και πέρα όλα να είναι όπως τα θέλεις.
    Σίγουρα αξίζεις πολλά και μην αφήσεις κανέναν και με κανέναν τρόπο να θέσει υπό αμφισβήτηση την προσωπική σου αξία.
    Καλό σου βράδυ.

     
  • Τη Ιουλίου 28, 2008 7:12 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    mario , σε ευχαριστώ πολύ. Εχω πολύ ανάγκη μια νέα αρχή!!

    Neni , καλως όρισες!!

    Ερατώ , σε ευχαριστώ πολύ που με τα άρθρα σου με έκανες να καταλάβω τι ακριβώς μου συμβαίνει και να ανακαλύψω ότι αυτή η διεργασία έχει όνομα!Να ΄σαι καλά!!

     
  • Τη Ιουλίου 28, 2008 12:51 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger αχτίδα είπε...

    Ζωή σημαίνει να παλεύεις κορίτσι μου,τότε αξίζει περισότερο το κάθε σκαλοπάτι που ανεβαίνεις.Όταν άρχισα τη καριέρα μου σαν διακοσμήτρια μαζί με μια φίλη αντιμετώπισα αρκετές φορές αυτή τη παρενόχληση που λες.Ήμουν η κεντρική διακοσμήτρια γνωστού πολυκαταστήματος εκείνο το καιρό που πρωτοάνοιγε στη Θεσσαλονίκη,με κάλεσε στο γραφείο του ο Γενικός και όπως καταλαβαίνεις επειδή έτυχε να βρέχει εκείνη τη μέρα του ΕΣΠΑΣΑ την ομπρ. στο κεφάλι του τα πέταξα στα μούτρα ότι είχε στο γραφείο του και έφυγα .Όμως είχα την ευτυχία να μην εξαρτώμαι οικονομικά απο τη δουλειά μου, πόσα κορίτσια έσκυψαν το κεφάλι σε γενικούς για διαφόρους λόγους ακόμα και απο φιλοδοξία για γρήγορη ανάβαση.

     
  • Τη Ιουλίου 28, 2008 1:09 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Αχτίδα , αυτό δεν ήθελα .. να σκύψω το κεφάλι. Οσο και αν η ανάγκη μου για επιβίωση (η δική μου και του παιδιού μου) ήταν μεγάλη..

    Πιστεύω ότι τα κατάφερα να το κρατήσω ψηλά !!

    φιλιά..

     
  • Τη Ιουλίου 28, 2008 1:56 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Sideras είπε...

    Μπράβο σου! Αλήθεια .Τίποτε άλλο .
    Οπότε θες λίγη σιδερένια δύναμη φώναξε με ,μπορεί στο βιβλίο των ευχών να μην βρεις καμιά καλή ευχή που να σου κάνει . Αλλά από μόνη σου είσαι δυνατή και τις ευχές δεν τις χρειάζεσαι γιατί ίσε από μόνη σου ευχή, δυνατή και σπάνια.

    Καλησπέρα σου

     
  • Τη Ιουλίου 29, 2008 7:20 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Σιδερά , σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια ..
    Καλώς σε βρήκα..

     
  • Τη Ιουλίου 29, 2008 7:21 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    Σιδερά , σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια ..
    Καλώς σε βρήκα..

     
  • Τη Ιουλίου 29, 2008 9:35 π.μ. , Ο χρήστης Blogger faraona είπε...

    Σου αξιζει ενα μεγαλο μπραβο που δεν το βαζεις κατω και που εχεις την υπομονη να παλευεις.Αλλες στη θεση σου θα ακολουθουσαν πολυ ευκολα «αλλες» οδους.


    Νασαι καλά!

     
  • Τη Ιουλίου 29, 2008 12:05 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Όνειρα γλυκά.. είπε...

    faraona, σε ευχαριστώ αν και πολλές φορές σκέφτομαι ότι μήπως θα ήταν καλύτερα να το παίζω μισοχαζή;...

    Πολλές καλημέρες ..

     
  • Τη Αυγούστου 01, 2008 9:22 π.μ. , Ο χρήστης Blogger Μαρια είπε...

    Οι καλύτερες επιλογές είναι πάντοτε αυτες που στην σκέψη τους η καρδια και η ψυχή μας νιώθουν χαρά, αγαλλίαση και ευτυχία άσχετα με το προσωρινό κόστος. Βρέθηκα πολλές φορές και εγώ αντιμέτωπη με δύσκολες αποφάσεις και μόνο έτσι μπορεσα να ξεφύγω από ανυπέρβλητα αδιέξοδα.
    Μη μασας ποτέ... Φιλάκια..

     

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα